дабро ср.
1. добро, благо;
імкнуцца да ~ра стремиться к добру (благу);
я табеа зычу я тебе добра желаю;
дзеля ~ра радзімы на благо родины;
2. (добрые дела, поступки) добро;
рабіць д. людзям делать добро людям;
3. разг. (имущество, пожитки) добро;
куфры поўныя ~ра сундуки полны добра;
з усім сваім ~ром со всем своим добром;
4. разг., ирон. (дрянь, что-л. негодное) добро;
такога ~ра нам і дарма не трэба такого добра нам и даром не нужно;
з гэтага ~ра не будзе ничего хорошего из этого не получится;
не на д. не к добру;
не з ~ра не с добра;
не давесці да ~ра не привести к добру;
памінаць ~ром поминать добром;
плаціць ~ром за д. платить добром за добро;
няма ліха без ~ра посл. нет худа без добра;
за маё д. ды мне ў рабро погов. за моё добро да мне в ребро;
хто ~ру не рад посл. кто добру не рад;
ад ~раа не шукаюць посл. от добра добра не ищут

Паведаміць пра недакладнасьць