калодка ж.
1. в разн. знач. колодка;
2. (в колесе) ступица;
◊ класці галаву на ~ку давать голову на отсечение;
язык не к., ведае, што салодка погов. язык не лопатка, знает, что сладко

Паведаміць пра недакладнасьць