калоцца I несов.
1. (обладать способностью колоть) колоться;
шыпшына колецца шиповник колется;
2. разг. (колоть друг друга) колоться; (рогами) бодаться;
◊ і хочацца і колецца и хочется и колется

Паведаміць пра недакладнасьць