тапіць I несов., в разн. знач. топить; (пускать ко дну - ещё) потоплять;
т. варожыя караблі топить (потоплять) вражеские корабли;
падсудныя тапілі адзін другога перен. подсудимые топили друг друга

Паведаміць пра недакладнасьць