наглуміцца зак., над кім-чым, з каго-чаго і без дап. наглумлюся, наглумішся, наглуміцца, наглумімся, наглуміцеся, наглумяцца; наглуміся, =цеся; наглуміўся, наглумілася, наглуміліся; наглуміўшыся