надзівіцца зак., з каго-чаго, на каго-што, чаму і без дап. надзіўлюся, надзівішся, надзівіцца, надзівімся, надзівіцеся, надзівяцца; надзівіся, =цеся; надзівіўся, надзівілася, надзівіліся; надзівіўшыся