Паўстанне (rebellion), адзін з тыпаў прыстасавання асобы да грамадскага асяроддзя паводле класіфікацыі Р.Мэртана; адметны тым, што індывід адначасова і адмаўляе, і прымае ўхваленыя грамадствам мэты і спосабы іхнага дасягнення; гл. таксама адаптацыя, канфармізм, навацыя, рытуалізм, хаванне.
