абапіць, -п'ю, -п'еш, -п'е; -п'ём, -п'яце: пр. абапіў, апіла, апіло; зак., каго. Разм. Увесці каго-н. у страту, выпіўшы за яго кошт. [Патапчык:] — Ды не трымай ты мяне на дварэ, вядзі ў хату. Я цябе не аб'ем і не абап'ю. Чарнышэвіч.
