абарыгены, -аў; адз. абарыген, -а, м. 1. Першыя пасяленцы, карэнныя жыхары краіны, мясцовасці; туземцы, аўтахтоны. Абарыгены Камчаткі. 2. Арганізмы, якія ўзніклі ў працэсе эвалюцыі ў дадзенай мясцовасці. [Лац. aborigines.]