1. Разм. Той (тая), хто вымагае непамерную цану, плату; хабарнік, махляр, круцель. “Абдзірала, міраед”, — бурчаў дзед на папа. Якімовіч. [Лабановіч:] — Затое ж у настаўніка сумленне чыстае: гэта не абдзірала-ўраднік, не прыстаў і не валасны пісар. Колас.
2. м. Від матыля, які аб'ядае лісце і пупышкі пладовых дрэў.
Паведаміць пра недакладнасьць
