абдурыць, -дуру, -дурыш, -дурыць; зак., каго-што. Разм. Ашукаць, перахітрыць каго-н. Не даць сябе абдурыць. □ Не, матку не абдурыш, не схаваеш ад маткі нічога. Чарнышэвіч.
