Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

аберагаць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго- што. Засцерагаць, ахоўваць ад чаго-н. шкоднага, небяспечнага. Янукевіч не памыкаўся ўводзіць сына ў курс сваіх спраў, аберагаў яго ад трывог і сумненняў — хай хлопец вучыцца. Хадкевіч.
// Вартаваць, пільнаваць. І сапраўды, што можа быць высакародней, як аберагаць спакой такіх бязвінных душ, як яго [Грыневіча] Алёшка. Гурскі.

Паведаміць пра недакладнасьць