абжора, -ы, м. і ж. Разм. Той, хто любіць многа есці; прагны да яды. Сярод.. [рыбак], свецячы белым распухлым жыватом, плаваў і сам абжора — шчупак. Аляхновіч. [Ярохін:]— А вось гэты тлусты пан, відаць, вялікі абжора. Шамякін.
