абіўка, -і, ДМ -ўцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абіваць — абабіць.
2. Матэрыял, якім абіваюць або абабіта што-н. Плюшавая абіўка мэблі.Праз шалёвачную абіўку столі церушыліся тонкія струменьчыкі пяску. Лынькоў.

Паведаміць пра недакладнасьць