аблавухі, -ая, -ае. 1. З абвіслымі вушамі. [Ліба] не паспела адысці ад акна, як на ім мігам апынуўся прыгожы, у рудыя яблыкі, аблавухі сабака. Гартны. 2. перан. Разм. Някемлівы, няспрытны (пра чалавека).