аблачына, -ы, ж. Тое, што і воблака. З галавою хаваюся ў чэрвеньскіх травах, Промні гоняцца ўслед неадступней асвы, І чародка-града аблачын кучаравых Праплывае- плыве за прастор лугавы. Гаўрусёў.
