1. Зняць верхні слой; ачысціць ад кары, шкарлупін, скуры і пад. Аблупіць кару на дрэве. □ Аня аблупіла яйка, памакнула ў соль і падала Сашы. Шамякін.
2. перан. Абрабаваць, абабраць; узяць занадта дорага.
◊ Аблупіць як ліпку — тое, што і абадраць як ліпку (гл. абадраць).
Паведаміць пра недакладнасьць
