абнемагчы, -магу, -можаш, -можа; пр. абнямог, -магла, -магло; зак. Разм. 1. Страціць здароўе, сілы, занядужаць. [Жанчына] зусім абнемагла і найбольш ляжала. Чорны. 2. Тое, што і знемагчыся. Пад раніцу Параска абнемагла і заснула. Лобан.