абодва, абодвух, Т абодвума, м. і н.; абедзве, Т абедзвюма, ж., ліч. зб. Як той, так і другі. У гуках музыкі абодва ўспаміналі Пару далёкую, шчаслівую вясну. А.Александровіч. Два на гаду Юр'і, ды абодва дурні: увосень халодны, а ўвясну галодны. Прыказка.
