аборка1, -і, ДМ -рцы; Р мн. -рак; ж. Невялікая вяроўка; шпагаціна. Перавязаць што-небудзь аборкай. □ Пяньку яна [Аўгінка] хацела здаць нарыхтоўшчыкам, але перадумала— у сваёй гаспадарцы таксама аборкі патрэбны. Чыгрынаў.
