абрамізіць, -міжу, -мізіш, -мізіць; зак., каго. У картачнай гульні — прымусіць каго-н. прайграць у выніку рэмізу.
// перан. Разм. Паставіць у цяжкае, нязручнае становішча, зрабіць непрыемнасць каму-н. [Пётр Пятровіч:]— Ну, узяў я тую міску ды надзеў яму на галаву. Падумаеш — так ужо абрамізіў! Брыль.