абурэнне, -я, н. Вельмі моцнае незадавальненне, гнеў. Поўныя гневу і абурэння, яны[творы] былі накіраваны супраць несправядлівасці самадзяржаўна-памешчыцкага ладу. Казека. [Віка].. не цярпела інтэнданта; але па строгаму абавязку не магла выказаць свайго абурэння. Вітка.
