Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

абхват, -у, М -хваце. м. Даўжыня па акружнасці, роўная адлегласці ад кончыкаў пальцаў адной рукі да кончыкаў пальцаў другой, калі абхапіць распасцёртымі рукамі што-н. Непадалёку ад хаты, пры самым плоце, расла ў два абхваты ліпа. Сабаленка.
// Таўшчыня чаго-н., якая вымяраецца па акружнасці. Вышыня баабаба дасягае 25 м, а ствол да 45 м у абхваце.

Паведаміць пра недакладнасьць