абцас, -а, м. Цвёрдая набойка на падэшве абутку пад пятой; каблук. Алёша стукнуў абцасам аб падлогу, каб бот налез, падцягнуў халявы, выпрастаўся і спакойна пацвердзіў: “Сказаў не пайду — не пайду!” Шамякін.
◊ (Быцьу каго,трымацькаго) пад абцасам — быць, трымаць у падпарадкаванні.