абяскровіцца, -віцца; зак. 1. Стаць бяскроўным, страціўшы многа крыві; пабляднець. Нейкае імгненне.. [Пыжык] стаяў нібы скамянелы. Твар пабялеў, губы абяскровіліся. Шыловіч. 2. перан. Стаць слабым, нежыццяздольным.