абяцанне, -я, н.
1. Дабравольнае абавязацельства зрабіць што-н. Даць, выканаць абяцанне. Урачыстае абяцанне.Аксён моцна паціснуў руку настаўніку і пайшоў дадому, даўшы абяцанне вучыцца. Колас. Абяцанне было нялёгкае, і будаўнікі рабілі ўсё, каб стрымаць сваё слова. Краўчанка.
2. Абавязацельства, прынятае паводле рэлігійных перакананняў.

Паведаміць пра недакладнасьць