авацыя, -і, ж. Калектыўнае выказванне працяглымі воплескамі, радаснымі воклічамі (звычайна на тэатральных пастаноўках, мітынгах) адабрэння чаго-н., захаплення чым-н. Гучнай авацыяй і крыкам “ура” пакрылася прамова камандзіра. Каваль. Грыміць авацыя у зале — Нібы прыбой магутны б'е. Гілевіч. [Лац. ovatio — радасць, весялосць.]
