адасоблены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад адасобіць. 2. у знач. прым. Выдзелены ў гаворцы інтанацыяй і паўзамі, на пісьме — знакамі прыпынку. Адасоблены прыдатак. Адасобленае словазлучэнне.