адвадзіць, -ваджу, -вадзіш, -вадзіць; зак., каго. Прымусіць перастаць што-н. рабіць, адвыкнуць ад чаго-н. Значыць, гэты чалавек шкодны і небяспечны. Трэба назаўсёды адвадзіць.. [браканьера] ад чорнай справы. Кірэенка.
// Адвучыць хадзіць куды-н., мець зносіны з кім-н. Васіль увесь ажно пыхаў ад прагнага хацення чым барзджэй сустрэць Рыгора з Зосяю і раз назаўсёды адвадзіць яго ад яе. Гартны.

Паведаміць пра недакладнасьць