Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

адвакат, -а, М -каце, м. Юрыст, які абараняе абвінавачанага на судзе, вядзе чыю-я. справу. [Марыся:] — Хутка будзе суд, а пан Крукоўскі падкупіў адвакатаў, якія будуць абараняць Рыгора. Бажко.
// Аб тым, хто заступаецца за каго-н. — Пакінь Лазавенка! Я не люблю адвакатаў, — нахмурыўся Ладынін і сярдзіта адышоў убок. Шамякін.
[Лац. advocatus — заступнік.]

Паведаміць пра недакладнасьць