адгаварыць, -гавару, -гаворыш, -гаворыць; зак., каго. Пераканаць не рабіць чаго-н., угаварыць адмовіцца ад чаго-н. Хацеў [Сомік] на суд падаваць, ды людзі адгаварылі; казалі, што неяк сорам і судзіцца за дзесяць снапоў аўса. Крапіва. Зораў у апошні раз паспрабаваў адгаварыць Каленіка ад задуманага ім плана. Паслядовіч.
