адгода, -ы, ДМ -дзе, ж. Разм. Аддзяка, адплата дагаджаннем за дагаджэнне каму-н. [Бабуля:] — Аз норкі выбегла Мышка, узбегла на лаўку, на плячо Марыльцы і шэпча ёй на вуха: “Дзеўка-дзявіца, русая касіца, дай мне лыжачку кашы. Я табе буду ў адгодзе ў вялікай прыгодзе”. Брыль.
