1. што. Адзначыць што-н. звонам; празваніць. На сцяне гадзіннік адзваніў дванаццаць. Галавач.
2. без дап. Кончыць званіць. Даўно адзванілі ў царкве — адпраўлялася праваслаўная імша. Чорны.
◊ Вушы адзваніць — надакучыць просьбай, гутаркай каму-н., доўга і настойліва прасіць каго-н.
Паведаміць пра недакладнасьць
