адзвон, -у, м. Дадатковы гук, які вынікае ад удару металічных ці шкляных прадметаў аб што-н. і далучаецца да асноўнага гуку ці шуму. Толькі чутно было, як боўталася з бляшаным адзвонам вадкасць у бітонах. Дуброўскі.
