Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

адзінаўладдзе, -я, н. Сканцэнтраванне ўлады ў адных руках; паўната, неабмежаванасць чыёй-н. улады.

Паведаміць пра недакладнасьць