адзінец, -нца, м. Зусім адзін, адзінокі, які адбіўся ад статка (пра жывёл). Зубр-адзінец.
// Адзінокі, бессямейны; бабыль. [Агей] адзін цяпер, адзінцом павінен будзе дажываць свой век. Галавач.

Паведаміць пра недакладнасьць