адзіночка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -чцы, Т -ай (-аю); Р мн. -чак; ж.
1. Той, хто адзін, без сям'і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся ў сталовай. Дубоўка.
// Той, хто робіць што-н., займаецца чым-н. адзін, без удзелу, без дапамогі іншых. Герой-адзіночка. Саматужнік-адзіночка.
2. Тое, што разлічана на аднаго чалавека. Лодка-адзіночка. Пасадзіць у адзіночку.
Маці-адзіночка гл. маці.

Паведаміць пра недакладнасьць