адквітнець, -ею, -ееш, -ее; зак. Скончыць цвісці; адцвісці. Даўно адквітнелі каштаны І восень апала з дубоў. Прыходзька.
// Пражыць маладыя гады, страціць свежасць; пастарэць.
Часам сумна становіцца дужа, Што ўжо восень, завяла трава, І што ты адквітнела, як ружа. Смагаровіч.