адкрывальнік, -а, м. Чалавек, які адкрыў, адкрывае што-н. першы, упершыню. — Дык ёсць жа і рабочыя, што робяць адкрыцці,— не вытрымлівае Веньямін. — Напрыклад, Паўзуноў. Ён жа інжынерам не быў. [Мудрык:] — Якраз наадварот. Па духу ён адкрывальнік. Няважна, што не ведаў тэорыі. Навуменка.
