Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

адмесці, -мяту, -мяцеш, -мяце; -мяцём, -мецяце, -мятуць; пр. адмёў, -мяла, -мяло; заг. адмяці; зак., што. Падмятаючы, адсунуць убок. Адмесці смецце з праходу. Адмесці снег ад ганка.
// перан. Адхіліць, адкінуць што-н. як непатрэбнае ці нерэальнае. Выступіла Маша. Яна смела адмяла ад Шароўкі ўсе лішнія абвінавачанні. Шамякін.

Паведаміць пра недакладнасьць