адмеціна, -ы, ж. Знак, пастаўлены для выдзялення чаго-н., указання на што-н.; метка. [Дзед] спакойны, бо ніхто не адважыцца выкапаць дрэўца без адмеціны. Асіпенка.
// След ад чаго-н. Кулі прасвірчэлі ў паветры, слізганулі па насціле моста, упляміўшы яго белымі рванымі адмецінамі. Лынькоў.

Паведаміць пра недакладнасьць