адмучыцца, -мучуся, -мучышся, -мучыцца; зак. Прамучыцца пэўны час. [Дзед:] — Я і так буду ўсё жыццё локці сабе кусаць — гэта ж праз мяне ты амаль цэлы год у канцлагеры адмучыўся, ледзь жывы астаўся. Сачанка.
// Скончыць, перастаць мучыцца.
// Памерці; смерцю пазбавіцца ад мук.— Гарыць увесь [пра закатаванага фашыстамі да непрытомнасці хлопчыка] ... Дзе толькі сілы бяруцца! Тут і мужык не вытрымае ... Той, што сувязны быў, памёр. Адмучыўся бедалага. Бураўкін.

Паведаміць пра недакладнасьць