аднадзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак., каго. Прымусіць адвыкнуць ад чаго-н.; адвучыць ад якой-н. звычкі, схільнасці і пад.
// Выклікаць нежаданне хадзіць куды-н., перашкодзіць мець сувязь з кім-н.

Паведаміць пра недакладнасьць