адрыжка, -і, ДМ -жцы, ж.
1. Выхад са стрававода, страўніка праз рот газаў, іншы раз з часцінкамі ежы. Елі Пшыбыцкі з Андрусовічам доўга і прагна, аж пакуль не апанавала абодвух адрыжка. Курто. Я ўзненавідзеў гэтых мукамолаў І пасечнікаў (рыжыя бароды, Святыя твары, сытая адрыжка). Панчанка.
2. перан. Разм. Праяўленне чаго-н. аджылага; перажытак. Адрыжка мінулага.

Паведаміць пра недакладнасьць