Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

адстаўны, -ая, -ое. Які знаходзіцца ў адстаўцы. Трапіў [Цімох] на сядзібу Шыпшынскага Яна — Адстаўнога маёра, былога улана. Куляшоў. Такая ўвага да яго, “адстаўнога настаўніка”, як ён называў сябе, не магла б не крануць, калі б дырэктар прыйшоў адзін. Шамякін.
// Разм. Якога адхілілі. Дамоў прыехаў. Кажуць, трэці дзень Грыміць тваё вяселле (я ж не веру). Вянок з гароху хочуць мне надзець Сябры, як адстаўному кавалеру. Барадулін.
◊ Адстаўной казы барабаншчык гл. барабаншчык.

Паведаміць пра недакладнасьць