Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

адсунуць, -суну, -сунеш, -суне; зак., што. Перасунуць на нейкую адлегласць што-н. ад каго-, чаго-н. Патржанецкі хлёбнуў чаю і адсунуў ад сябе шклянку. Чарнышэвіч. Як толькі замільгалі ў акне чырвонаармейскія шапкі, “дзяўчына” старанна ўзялася месці хату. Адсунула стол і пачала вымятаць з-пад кута. Крапіва.
// Адводзячы ўбок, адкрыць што-н. Адсунуць завалу. Міхалка чуў, што Скуратовіч выйшаў у чыстыя сенцы, адсунуў зас[а]ўку ў дзвярах. Чорны.
// Сунучы, адхінуць, адсланіць. Ларыса села пры акне, адсунула фіранку і пачала глядзець у сад. Мурашка.
// перан. Зрабіць, менш важным, менш значным. Будзённае жыццё падхапіла Паходню імклівай плынню і заняло яго думы, адсунуўшы на задні план асабістае. Хадкевіч.
// перан. Вылучыцца, дасягнуць значных поспехаў, апярэдзіўшы іншых. [Купрыян:] — Ну, ты, брат Мікіта, і дока! Але ж і на выдумкі хват! Усіх інжынераў далёка Пакінуў, адсунуў назад! Колас.

Паведаміць пра недакладнасьць