1. Дзеепрым. зал. пр. ад ажывіць.
2. у знач. прым. Вясёлы, бадзёры, узбуджаны. Калі Віктар адышоў, Мая, усё яшчэ ўзрадаваная, ажыўленая, са шчаслівымі іскрамі ў вачах, хапіла Мікалая за руку і засмяялася. Карпюк. Грукаючы ботамі, у пакой забег ажыўлены Валодзя. Даніленка.
// Які выяўляе ажыўленне. Ажыўлены погляд. Ажыўленая ўсмешка.
// Цікавы, жывы, займальны. Ажыўленая размова.
// Поўны руху, мітусні, дзейнасці; шумны. Ажыўлены парк.
Паведаміць пра недакладнасьць
