азімут, -а, М -муце, м. Спец. 1. Вугал паміж плоскасцю мерыдыяна і плоскасцю, якая праходзіць праз пункт назірання і нябеснае цела або іншы прадмет. 2. Вугал, які ўтвараецца ўзятым напрамкам руху і напрамкам на поўнач.