анучнік, -а, м. Той, хто збірае анучы (у 1 і 2 знач.) або скуплівае іх у абмен на якія-н. тавары. Праходзілі праз Пасадзец розныя людзі: дзегцяры, анучнікі, карабейнікі-пешаходы. Бядуля.
