апрануты, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад апрануць. 2. у знач. прым. У вопратцы, не раздзеты. У вольны час не цягнула паваляцца апранутаму на ложку ці схадзіць у гарадскі парк. Лось.